8 MARCA

Dzień, jak co dzień. Ale nie zawsze i nie dla każdego. Niektórzy pamiętają jeszcze, że jest to dzień świąteczny,. Dawniej było to święto wracających z kwiatkiem w ręku, albo pijanych, z kwiatkiem lub bez. W ten sposób tradycji stawało się zadość. A tradycja rzecz święta i zanika powoli. Dzisiaj coraz większą estymą cieszą się Walentynki. Święto Zakochanych. Niby nie nasze, a tylko do nas przeflancowane, ale dobrze wpisuje się w ludzkie potrzeby wyrażania uczuć. Ludzie zawsze lubili i nadal lubią świętować. Wolą takie święta, które są dniami wolnymi od pracy. Trudno jednak sobie wyobrazić, aby Dzień Kobiet był obchodzony w dniu wolnym. To święto miało sens, kiedy przypadało w dzień roboczy. Dopiero wtedy było widać jego zasięg i znaczenie. Mężczyźni od rana chodzili z goździkami do zatrudnionych w firmie pań. Im więcej czasu mijało, tym chodzili gorzej. W tym dniu picie wódki w miejscu pracy było dopuszczalne. Oczywiście oficjalnie zabronione, ale powszechnie tolerowane. To był jeden z widocznych atrybutów Święta. Wzruszone kwiatkiem, czekoladą lub innym drobnym upominkiem panie stawiały wino lub wódkę. Wykładały upieczone ciasta. Wszyscy całowali się, pili, zakąszali kiszonym ogórkiem lub chlebem ze smalcem. Byli szczęśliwi. Co jakiś czas panowie biegali do sklepu, bo zawsze czegoś zabrakło. Nie, nie ogórków, czy chleba, tylko zapitki. W tym dniu kobiety miały pełne ręce roboty, także przed i po. Najpierw piekły, potem kroiły, podawały, hołubiły swoich mężczyzn. To znaczy tych, którzy przyszli złożyć im życzenia. Potem sprzątały i zmywały naczynia. Ot, zwyczajnie, jak w każde święto. Oczy miały wilgotne ze wzruszenia i mokre od pocałunków dłonie. W trakcie obchodów bywały chóralne śpiewy. Im później, tym bardziej frywolne. Kobiety dostawały często, poza drobiazgami, także prezenty bardziej wartościowe, najczęściej rajstopy. Nie skarpetki, nie majtki tylko rajstopy. W tych czasach rajstop nie można było nigdzie kupić, tak jak szynki i papieru toaletowego oraz sznurka do snopowiązałek, (dlatego nie było także stringów, które wymyślono znacznie później). Rajstopy w Dniu Kobiet były jak pomarańcze na Boże Narodzenie. Raz w roku były. Panie były szczęśliwe, a panowie jeszcze bardziej. Był to jedyny dzień w roku, kiedy mogli ugasić pragnienie bez poważniejszych konsekwencji w domu. Pod warunkiem, że podczas trudnego powrotu z pracy do domu nie zgubili kwiatka lub prezentu dla żony. Wiele pań także nie wylewało za kołnierz. Potem, kiedy święto dobiegało końca tzn. o godzinie 14-tej, 15-tej, a niekiedy nawet o 24-tej przenosiły się wraz z najbardziej chętnymi panami do prywatnych mieszkań i bawiły się dalej.

Dzisiaj dzień 8-my marca jest mniej świąteczny. Goździki zastąpiły tulipany, lub całe bukiety pięknych kwiatów, a produkty czekoladopodobne zastąpiła prawdziwa czekolada. W ręce całuje się rzadziej. W pracy się nie pije, a jeśli nawet to znacznie mniej oficjalnie i w znacznie mniejszych ilościach i znacznie lepsze trunki. Dzisiaj to nawet nie wiadomo, czy składać kobietom życzenia czy nie. Powszechnie głoszone równouprawnienie i równość płci koliduje z chęcią świętowania Dnia Kobiet. Dzisiaj kobiety, tak jak mężczyźni, pracują i świętują przez cały rok. Jeden dzień w roku wyróżniający tylko panie może być dowodem na brak równouprawnienia, na dominację kobiet, albo na to, że żadnej równości nadal nie ma i tylko w tym jednym dniu - na 365 - kobiety odzyskują należne im prawa i przywileje. Na dodatek, niektóre Panie uważają, że takie święto w rzeczywistości je dyskredytuje, tłamsi, stanowi dowód, ze jednak są, na co dzień szykanowane przez mężczyzn, którzy przypominają sobie o nich tylko raz, nie zauważając w pozostałe dni. Kobiety mają już własną partię, teraz dążą do parytetu w wyborach i Dzień Kobiet staje się anachronizmem. Ale tradycja rzecz święta, odchodzi powoli, więc - tym Paniom, które szanują tradycję - Panowie, którzy szanują kobiety, składają życzenia:

Wszystkiego Najlepszego w Dniu Święta Kobiet!


Henryk Brunon Szumielski - 17.02.2010