GAMONIE


Romanowi z miejscowości Ględy,
co miał pryszcze, a więc nie był trendy,
tak radzono: "Porzuć dietę,
zamiast tego wejdź w kobietę!"
Ale Roman nie wiedział którędy.

Gamoń! To nie jego wina, bo człowiek może gamoniem się urodzić. Może także stać się nim w trakcie życia.. Jednak gamoniowatość to najczęściej cecha wrodzona. Aby zostać gamoniem z własnej woli trzeba się naprawdę bardzo starać. Nie jest to łatwe. Tak samo jak i leczenie gamonia. Najprostsze metody stosują koledzy w wojsku - gaszą światło i tłuką pasami. Trochę pomaga, ale tylko trochę. Ta terapia jest podobna do elektrowstrząsów i tak samo jak te, mało skuteczna. Rzadko spotyka się gamoniów totalnych, to jest takich, którzy są niedojdami pod każdym względem. Ta cecha gamoniowatości umożliwia bycie gamoniem człowiekowi posiadającemu tytuł naukowy, wysokie stanowisko, niezłe dochody i ładną żonę.

Każdy gamoń jest trochę inny. Jeden nie potrafi niczego otworzyć, nie uszkadzając danej rzeczy. Kiedy już połamie pudełko, wtedy dostrzega, przycisk, który po naciśnięciu, sam by pudełko otworzył. Albo facet, który, aby zrabować z sejfu pieniądze, wysadza go w powietrze. A potem przypomina sobie, że na nim była przyklejona kartka z kodem, którą inny gamoń, właściciel sejfu, tam przyczepił. Jeszcze inny gamoń pędzi za odjeżdżającym tramwajem, a kiedy go wreszcie dopada, wsiada, i zatrzaskują się drzwi, stwierdza, że chciał jechać w przeciwną stronę. Znam takiego, któremu żona stale musi opowiadać filmy, podczas ich oglądania w TV, bo on w międzyczasie sam je głośno komentuje i w końcu dalszy przebieg akcji nijak nie pasuje mu do wcześniej opowiedzianej historii. Bywają tacy, którzy mylą drzwi do szafy z drzwiami do windy. Zdarzają się tacy, co próbują czytać gazetę do góry nogami i dziwią się, że tekst jest napisany w jakimś nieznanym im języku. Są także tacy, którzy wymachują naszą flagą tak, jak gdyby byli Indonezyjczykami. I tak dalej i tym podobnie.

Świat pełen jest gamoni. Właściwie prawie każdy ma zadatki na porządnego niedorajdę. Nie o każdym jednak mówimy gamoń, a już w żadnym wypadku nie mówimy tak o sobie. Według wielu ludzi gamoniem jest tylko ten, u którego cechy gamonia występują w wyjątkowo dużym natężeniu. A jeśli jeszcze o tym napisze prasa, albo pokażą to w telewizji, to jesteśmy przekonani, że jest to modelowy przykład gamonia. Taki, który może służyć jako ilustracja słowa GAMOŃ w słowniku języka polskiego. Wtedy oddychamy z ulgą, że to on, a nie my.

Panu Romanowi z miejscowości Ględy ktoś życzliwy powinien pokazać mapę i wyraźnie zaznaczyć wejście. Chociaż skoro to gamoń, to pewnie i tak będzie próbował wejść z odwrotnej strony.

Romanowi z miejscowości Ględy,
co ma pryszcze, a więc nie jest trendy,
dziś tak radzę: "Rzuć kobietę,
zamiast tego przejdź na dietę!"
Cóż, Roman znowu nie wie którędy.

Henryk Brunon Szumielski - 07.07.2008.