Pojawiła się nagle. W dogodnym dla siebie czasie. Mało kto wierzył, że nadejdzie. Jest. Taki negatyw. Co było czarne jest białe. Co białe było - czarne jak sadza. Tylko kruki, rozdziobujące krajobraz, takie szare bardziej, nijakie. Za to hałaśliwe bardzo. Każdy ma rację. Swoją. Na zakrętach ślisko. Na prostej dziury. Jak luki w pamięci, bo najstarsi górale nie pamiętają takiej zimy. Skłóconej z porami roku, tak samo jak właściciele poletek na szlakach zjazdowych. Przy okazji wiatr zwiewa to, co na wierzchu, i wygrzebuje skądś to, czego nie było widać. Dmie raz z prawej, raz z lewej. Teraz widać to, co było zakryte. Raz to, raz tamto. Raz u tych, raz u tamtych. Ale tylko jedni mają rację. Meteorolodzy mają pełne ręce roboty. Każdy interpretuje po swojemu. Niektórzy zaczęli rysować nowe mapy. Kreślą na nich swoje wizje pogody na najbliższe lata. Inni mówią, że im to lata i aby do lata. Co będzie to będzie. Zresztą ważniejsza jest pogoda tam dokąd się wyjeżdza, a więc w Londynie, w Dublinie, w Berlinie, w Oslo i w Reykiawiku. Na Syberii bez zmian, więc przygotowań specjalnych czynić nie trzeba. Za to dogadać się można. Jak zawsze kiedy Polak z Polakiem na obczyźnie się spotka. Niektórzy tęsknią do raju. Kłopot w tym, że nie wiadomo, który raj wybrać. Jest kilka, a każdy podatkowy. Niektórzy nie zauważyli anomalii. Umarli wcześniej. Może i lepiej. Tych co się znają na klimacie i tak jest za dużo. Od przybytku głowa boli. Przyjaciół poznaje się przy korycie. Diabeł straszniejszy niż go malują. Baba z wozu, a chłop za nią. I molestuje. Taka jego chłopska natura, więc musi. Można spodziewać się tajfunów i rakiet średniego zasięgu. Te dalekiego nie dolecą. Albo zawrócą w połowie drogi. Jak ptaki, które wolą ciepłe kraje. Ale są takie co lubią zimne. Te dolatują. Rozglądają się czas jakiś i lecą dalej. Najgłupsze wracają. I tak dookoła Wojtek. To znaczy w kółko Macieju. W kółko Macieju lepiej. Wojtek podpadł. Wywalimy go z przysłowia. Chociaż samo "dookoła" pozostanie. Nie mówi się przecież dookoła Macieju. Maciej ma to robić w kółko, a nie dookoła. Wiatr świruje. Przepraszam, miało być świat wiruje. Meteorolodzy z innych krajów patrzą na nasze mapy i nic nie rozumieją. Niedouki. Patrzą i nie widzą. Słuchają i nie słyszą. I niech nie pukają, bo i tak nie zostanie im otworzone. Niech się zajmą swoją częścią lasu. My swój wyrąbiemy do ostatniego ekologa. Rospudamy go. Raz, a dobrze. Referendum się rozpisze - jaka ma być pogoda na najbliższy tydzień? Wystarczy postawić krzyżyk. Potem, jeśli będzie inna, to wystarczy ustalić winnych. Zresztą krzyżyk postawi się wcześniej. Kierowcy tirów także mogą oddać głos. Przecież to im najczęściej wiatr wieje w oczy. Zimno. W taką zimę nikt na ciebie ciepło nie spojrzy. Nikt się nie uśmiechnie. Nie podaruje kwiatka. Toby zaburzyło walkę z gołoledzią. Uśmiechasz się i fik. Już jesteś w zaspie po szyję, albo po co innego. Porażająca oczy biel. Sterylna czystość. Moralna. Oby tylko nie było odwilży. Bo znowu wylezą na wierzch zużyte prezerwatywy i kartoniki po sokach. Reklamówki i psie gówno. Na szczęście nie zanosi się. Zima trzyma się mocno. Mróz, więc ulepić bałwana trudno. Ale za to te, które już są, stoją pewnie. Mocno. Wbrew zapowiedziom ocieplenie nam nie grozi. Nawet w stosunkach międzynarodowych coraz trudniej o stosunki. Wieje chłodem. Brawo. Zima w pełnej krasie. Tylko ten nikczemny smutek tropików krzątający się po kątach. No cóż na razie nikt nie jest doskonały. Trochę czasu trzeba. Meteorolodzy zaczynają rozumieć. Czują klimat. Lepiej niż poprzednio. Będzie dobrze. Już jest dobrze. To dobrze. Zima jest piękna!