Fachowcy.

Najpierw wyjechali hydraulicy do Francji. Potem wszyscy pozostali do Londynu. Rozpełzli się stamtąd po Anglii. Tłoczno się zrobiło od naszych fachowców na wyspach. Przerzucili się, więc na Irlandię, Islandię i Norwegię. To dzięki nim spadło w Polsce bezrobocie. Spadło na łeb na szyję. I spada dalej.

Na początku wyjechali najlepsi i najodważniejsi, znający język. Potem wyjechali ci średniej klasy, dobrze znający język migowy. Jeszcze wyjeżdżają, więc bezrobocie nadal spada. Teraz zaczynają wyjeżdżać pozostali. Ci, którzy niewiele potrafią, a język, nawet polski, znają słabo. Bezrobocie dzięki temu zamieniło się w "brak rąk do pracy".

Rąk do pracy brakuje, ale główki pracują prawidłowo. Pojawił się nowy typ fachowca - nic nie potrafi, ale się zgłasza i podejmuje prace remontowe. Najlepiej wychodzi mu zbijanie tynku i burzenie ścianek działowych. Potem... Potem zaczyna szukać kogoś, kto by zrobił za niego to, czego się podjął. Oczywiście nikogo takiego znaleźć nie może, bo wszyscy, co się na czymś znają, są już poza granicami Polski.

Tylko rząd nie wyjeżdża, a jeśli nawet to tylko na chwilę i w niepełnym składzie. Ci ministrowie, którzy wyjeżdżają szybko wracają, aby im ktoś stołka nie zajął. Odwrotnie niż fachowcy, którzy wyjechali i na razie nie mają ochoty wracać. Właściwie prowadzona polityka prospołeczna daje rezultaty. Ludzie wyjeżdżają tam gdzie im lepiej płacą, gdzie ich cenią, gdzie mają lepsze warunki do życia. Przy okazji poznają świat i ludzi. Kiedy już wszyscy wyjadą, wtedy przyjadą tu Rosjanie i Ukraińcy i inne ludy wschodnie. Dzięki temu naród będzie istniał nadal i rząd będzie miał kim rządzić. Będzie to już inny naród, ale darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda. Lepszy taki niż żaden. To czarny scenariusz.

Wersja optymistyczna jest taka: Rząd pojedzie tam, gdzie znaczna część narodu już jest. Znajdzie tam zatrudnienie - dobrego, polskiego fachowca, każdy przyjmie z otwartymi ramionami. Poza tym, jeśli Polonii będzie więcej niż Polaków w Polsce, to będzie to jak najbardziej właściwe miejsce dla rządu. Wariant optymistyczny zakłada także powrót naszych dekarzy, elektryków i stolarzy do kraju. Powrócą ze wstydu, bo dzięki ostatniej fali emigracji fachowej ich prestiż tak spadnie, że wstyd byłoby pozostać.

Lekarze i stomatolodzy już wyjechali. Zaczynają wyjeżdżać fryzjerzy. Pozostają frajerzy i ramole. Oto nasza przyszłość. Nawet rodzice - jak tylko wezmą becikowe - wyjadą. Na miejscu pozostaną starcy i dzieci. Dzieci pójdą do adopcji zagranicznej, a starsi do ziemi. Jest jeden rodzaj fachowców, którzy pozostaną, bo wiedzą, że tu interes będzie kręcił się z dnia na dzień lepiej - to fachowcy z zakładów pogrzebowych. Dlatego z optymizmem patrzę w przyszłość.

Po kilku latach dzień pierwszego listopada, będzie bardziej świąteczny niż teraz. Nad naszymi grobami spotkają się nasi bliscy, którzy przyjadą tu z różnych stron świata. Dzięki temu Polska nadal będzie Polską.

Henryk Brunon Szumielski - 27.10.2006.