Noc w lesie.

Czasem warto wyjechać z miasta. Noce w lesie są inne. Przekonałem się o tym, kiedy na zaproszenie kilku swoich kolegów pojechałem na grilla. Zaczęliśmy w dzień, skończyliśmy w nocy. Pogoda dopisała, a komary nie, więc było pięknie. Kiedy się zrobiło ciemno widać było niebo. Całkiem inne niż to, które widzę przez okno swojego mieszkania. Na tym leśnym niebie było o wiele więcej gwiazd. I ku zaskoczeniu nas wszystkich był całkiem spory ruch. Właśnie ponad nami przelatywał samolot migając czerwonym i białym światłem, a potem...

Najpierw myśleliśmy, że to drugi samolot, ale to wyglądało jak gwiazda, było od samolotu znacznie wyżej i przesuwało się dość szybko. To był Pluton wkurzony, że go astronomowie wyrzucili z rodziny planet. Szybko odlatywał z okolic nieżyczliwej mu Ziemi w stronę lepszych zakątków wszechświata. Poważnie mówiąc, to musiał być satelita. Po chwili jakiś inny satelita, po trochę innym łuku, pędził za tym pierwszym. Nie miałem czasu, aby cały czas trzymać głowę zadartą do góry, bo przecież trzeba było także jeść, pić i rozmawiać. Ale ten kosmiczny ruch zrobił na mnie duże wrażenie. Okazuje się, że nie tylko nasze drogi są zatłoczone. Niedługo może się okazać, że nad naszymi głowami także zaczynają robić się korki. Wszystko przed nami. Warto pojechać do Fromborka, pójść do planetarium i wysłuchać ciekawych opowieści o gwiazdach, konstelacjach, mgławicach, planetoidach, kometach i planetach. Ale jeszcze lepiej pojechać gdzieś z dala od miejskich świateł i popatrzeć w prawdziwe niebo. Każda okazja jest dobra, spotkanie przy grillu także.

Wcześniej, nim zapadł zmrok wzięliśmy lekcję nauki gry w golfa, którą przeprowadził jeden z biesiadników, który przybył z prawdziwym kijem golfowym i prawdziwą piłeczką do gry w golfa. Prawdziwy golfista, tak jak prawdziwy mężczyzna, nigdy nie rozstaje się ze swoim sprzętem. Podczas nauki machania kijem, równie często jak piłeczka, leciała w górę kępka wyrwanej przez początkującego kandydata na golfistę trawy. Gra w golfa zaczynała mnie wciągać. Wysiłek żaden. Świeże powietrze. Ruch. Towarzystwo. Niezły sport. Tylko ceny sprzętu i odległość od pół golfowych, i opłaty za ich korzystanie psują pierwotny zapał. Poza tym do emerytury jeszcze mi kilka lat brakuje, a teraz nie mam czasu. A potem? Zobaczymy.

Wracaliśmy przez las, w pięknej ciemności. Od czasu do czasu przyświecaliśmy tylko mini-latarką czy przypadkiem nie zboczyliśmy z drogi. W końcu pojawiły się pierwsze światła. Zgasły gwiazdy. Satelity gdzieś znikły. Pojawiły się uliczne latarnie. Znowu byliśmy w mieście. To była miła przygoda. Ot, zwykłe spotkanie przy kiełbasce i piwie połączone z nauką astronomii, astronautyki i golfa.

Lato 2006 uważam za zamknięte.

Henryk Szumielski - 28.08.2006.