Batmany

Lubię przyrodę, ale wtedy, kiedy to ja do niej idę, a nie kiedy to ona przychodzi do mnie. Najczęściej przychodzą osy. Jedna nawet użądliła mnie w język, usiłując wcześniej wypić mój kompot z mojej szklanki w moim mieszkaniu. Na szczęście poza godzinnym skołowaceniem języka nic gorszego mnie nie spotkało. Za to wczoraj w nocy odwiedziły mnie... Może po kolei.

Śpię sobie już od kilku godzin, a tu nagle alarm. Coś lata w mieszkaniu. Faktycznie lata. Najpierw myślałem, że to jaskółki (byłem zaspany), potem widzę, że to dwa batmany. Nawet spore. Okno otworzyłem na całą szerokość, zapaliłem światło, ale one ani myślą wylatywać. Wziąłem więc szmatę na kiju zwaną "babą jagą" i staram się zagonić je do otwartego okna. Ale gdzie tam. Ja z kijem, żona z otwartym parasolem ochronnym, syn za drzwiami, sąsiad pod nami, a nietoperze nad nami. W końcu jeden z nich wpadł na żyrandol, zerwał go i zapanowała ciemność. Oczywiście ich przewaga nad nami znacznie się zwiększyła. Jeden skorzystał z ciemności i zwiał, ale drugi został i krąży dalej. Zapaliłem inną lampę i toczę ten nierówny bój...

Nim opowiem Wam co było dalej, to wspomnę tylko, że takie szokujące wydarzenia mogę się przytrafić i w dzień i w nocy. Następnego dnia idę taką małą, starą, zapyziałą ulicą i widzę flagę Unii Europejskiej i czytam, że tu właśnie mieści się Europejskie Centrum BHP. Nazwa była chyba dłuższa, ale tyle zapamiętałem. Zaskoczenie tym, że Europa przyszła do nas i osiadła na tej uliczce było równie wielkie, jak nocny najazd nietoperków. Ciekawe czy ktoś w Europie, poza kilkunastoma elblążanami wie, że u nas jest centrum Europy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy? Ale skoro już jest, to może trzeba wreszcie jakiś port lotniczy w mieście zbudować, aby Europejczycy mogli z Centrum korzystać? Takie rzeczy warto reklamować lepiej niż Centralne Dni Morza 2006, które były w Elblągu, o czym wiedzieli tylko elblążanie i minister Wiechecki, bo nie widziałem tego w telewizji ogólnopolskiej, a i w prasie centralnej pewnie także nic nie było. Ja zaś piszę nawet o nocnej eskapadzie gacków.

Wracając do nietoperzy. Jednego z nich mam chyba nadal. Nie chciał dać się wypędzić, więc zamknąłem okno, aby nie przylecieli jego koledzy i koleżanki, pozamykałem wszystkie drzwi i poszedłem spać. Słyszałem jeszcze jak tłukł się przez czas jakiś po pokoju, póki nie zasnąłem. Rano rozpocząłem poszukiwania. Przepadł. Nie było go nigdzie. Nadal nie ma, Sprawdziłem na szafie, pod szafą i za szafą, a nawet w szafie i w kanapie. Sprawdziłem wszędzie. Przepadł. Nie ma go. Pewnie w nocy znowu się pojawi. Oczywiście okno będzie zamknięte, bo nie chcę mieć kolejnego nalotu nietoperzy. One w nocy są niepokonane, a w dzień niewidzialne. Szkoda, że nie ma u nas Europejskiego Centrum Nietoperzy "Batman". Może by coś doradzili. Jak mam go przywołać - taś-taś, kici-kici, cip-cip? Nie wiem. Ostatni kontakt z latającymi myszami miałem pięćdziesiąt lat temu. Rzucaliśmy czapki po zmroku do góry, a one próbowały je łapać. Ale wtedy nie było doniesień, że mogą być wściekłe.

Henryk Szumielski - 20.08.2006.