Stres!

Dość dawno temu napisałem felieton pod tytułem DRZEWA. Napisałem w nim, że drzewa żyją, czują i obserwują ludzi. Teraz pewien czytelnik znalazł gdzieś ten felieton w Internecie i napisał do mnie. Mniej więcej tak: Skoro jak piszesz, drzewa żyją i nas obserwują, to pewnie także myślą. Jak sądzisz, co drzewa myślą o nas, ludziach? A skąd niby ja mam to wiedzieć? Pytanie jest jasne, ale odpowiedź wcale nie jest łatwa. Odłożyłem ją, więc na później - czyli na dzisiaj.

Obudziłem się rano i wpadłem na taki pomysł. Postaw się Drogi Czytelniku w sytuacji drzewa. Stoisz sobie gdzieś na skraju miasta i patrzysz na otaczający cię świat. Czasem ptaszek sfrunie na twoje wiotkie gałązki, czasem zeżre wstrętną liszkę, jedną z tych, które łażą po twoich listkach. Czasem piesek podejdzie, podniesie nogę i obsika twój pień. Cóż, takie jest życie.

Nagle widzisz – budują drogę. Są coraz bliżej. Idzie facet z piłą. Tnie te obok. Wraca. Podchodzi… Idzie dalej. Uff! Stoisz tuż przy zakręcie. Ludzie jeżdżą tymi kopcącymi samochodami. Małe samochody, to jeszcze pół biedy, ale autobus, albo TIR? Stale boisz się, że jakaś łamaga nie wyrobi na zakręcie, że pojedzie prosto. W ciebie. Żyjesz. Tym razem się udało. I następnym także. Przyzwyczajasz się. Poszerzają chodnik. Zalewają asfaltem teren wokół ciebie. Pozostaje mały skrawek ziemi, aby pies miał gdzie zrobić siusiu. Za mało, aby spadła tam, chociaż kropla deszczu. Ten skrawek ziemi zasłania Twoja korona. Po pewnym czasie zaczynasz usychać z pragnienia. Od dawna duszą cię spaliny. Przyzwyczaisz się?

Znowu idzie jakiś facet z piłą. Zatrzymuje się przy tobie. Piła warczy. Czujesz, jak tnie twoje gałęzie. Stop! Za dużo! – chcesz krzyczeć. Nie możesz. Jesteś drzewem. Jakiś dziennikarz właśnie cię pyta, co myślisz o ludziach? Co masz myśleć? Myślisz tylko o tym, aby uciec od nich jak najdalej. Czujesz, że jeszcze chwila i stres cię zabije. Nadchodzi kolejna ekipa ludzi. Kładą jakiś kabel. Czujesz, jak siekiera rąbie twoje korzenie. Stres. Chcesz uciekać. Nie możesz. Nie jesteś człowiekiem.

Starczy już Drogi Czytelniku?

Znowu jesteś jednym z ludzi. Znajdujesz się właśnie w sytuacji, której nie możesz znieść, która nie zależy od ciebie. Nie tylko od ciebie. Chciałbyś uciec. Nie możesz. Takie drzewo – myślisz – to ma dobrze. Stoi sobie tylko i nic go nie obchodzi. Niczym się nie przejmuje. Tylko stoi i patrzy.

Henryk Brunon Szumielski – 16.01.2006.